[caption id="attachment_5541" align="aligncenter" width="320"]
Bir baba varken; Evladı için esirgeyendir, koruyan kollayan geliştirendir. Varlığı bile bir çınar gölgesince değmeden korur ayazdan, yakan günden, gövdesince korur saklanılası tehlikeden, savrulmamak için borandan...
Bir baba gittiğinde ise her yürekten başka başka duygulardır eksilir. Ama boşluk doldurulamayacak olanın boşluğu ortaktır.
Şair Can Yücel'in bir şiirindeki özetle her insan için yeri doldurulmayacak değerdedir.
Baban Giderse
Baban giderse Başı dumanlı dağın gider Atan gider, sırtın gider İki kapılı bu handa Menzile erişen yolun gider Baban giderse Darda yetişen elin gider Aklın gider , canın gider Şu dağlanmış yüreğinde Çoçuk kalan yanın gider Baban giderse Öpülecek elin gider Bayram gider...
Can Yücel
Kimileri için de Babaya ulaşma umudu gider...
Baba sevgisinin de Babalığın da anlamıyla yaşanması önemlidir.